Lifestyle

Hello Again!

Cheryl gaat zen was even van de radar verdwenen. Zoals de meeste van jullie weten was ik in verwachting van ons tweede kindje en ben ik inmiddels bevallen van een prachtige zoon. Afgelopen februari ben ik begonnen met mijn blog en sindsdien heb ik heel veel energie gestopt in het opmaken van deze site en heb ik me niet veel bezig gehouden met ‘vooruit werken’ omdat ik het ook fijner vind om artikelen te plaatsen die op dit moment actueel zijn. Daarom ‘hello again’ super fijn dat je weer mee komt lezen op cherylgaatzen en geef ik jullie nu een kleine update van de afgelopen weken en wat mij bezig houd.

Welkom op de wereld lieve Vince

De belangrijkste update van wat er de afgelopen weken heeft plaatsgevonden is natuurlijk de geboorte van ons tweede wonder. Wat blijft het bijzonder om van zo’n groeiende buik ineens een klein hoopje mens op je borst te hebben. Omdat ik n.a.v. de onverwachte spoedkeizersnede van onze eerste gekozen had voor een gentle sectio (geplande natuurlijke keizersnede) wist ik al een tijdje wanneer deze plaats ging vinden. Wel een gek idee hoor. Het was wat spannend met wat voor weeën vanaf week 36 maar uiteindelijk is onze Vince op de geplande datum, 2 mei om 08.42, geboren.

Herstel

Laat ik alvast claimen dat ik nogal een pechvogeltje ben op dit soort gebieden, dus ga vooral niet op mij af als je van te voren wat informatie zoekt over keizersnedes. In de meeste gevallen gaat dit namelijk gewoon super goed en daarom deel ik binnenkort een apart artikel wat een Gentle Sectio inhoud en wat mijn persoonlijke ervaring hiermee is want dit is absoluut de moeite waard om meer over te weten. Op een positieve manier.
Het herstel van deze keizersnede viel me eigenlijk behoorlijk tegen. Na 3 weken veel pijn werd er gelukkig een oorzaak gevonden en knap ik nu eindelijk langzaam op.

Dankbaar en gezondheid voorop

Deze 3 weken in bed doorgebracht te hebben, heb ik mij vooral gerealiseerd dat er mensen zijn die dus chronisch ziek zijn of een echt ziektebed hebben (veel respect hiervoor) en ik dus maar ‘gelukkig’ ben bevallen. Dit maakte mij vooral dankbaar voor mijn gezondheid. Ik vind het maar knap wat mijn lichaam de afgelopen weken heeft neergezet, wat het aankan en hoe het goed het zijn werk doet. Niks anders dan dankbaarheid en lof voor mijn lijf dus het enige wat ik terug kan doen is er goed voor zorgen. Ik ga mij de komende weken dan ook verdiepen in goede voeding, vitamines en probeer waar ik kan wat rust/slaap te pakken.

Wie ben ik ook alweer?

Na zo’n bevalling lijken er wel hele andere hormonen vrij te komen waardoor je even jezelf kwijt bent. Herkent iemand dit? Dit uit zich in een wat korter lontje, wat meer en heftigere emoties en een overdruk/vol hoofd. Dit is natuurlijk ook ergens hartstikke logisch aangezien je veel minder slaapt en je weer een nieuw ritme moet vinden maar ik denk dat hormonen hier ook wel zeker een grote rol in spelen. Tijd dus om die de komende tijd weer een beetje de baas te worden en mezelf te kunnen vinden.

Baby Vince

Allereerst zijn we dolgelukkig met de geboorte van onze zoon, maar we hebben ook een maar. Vince is momenteel een huilbaby. Daar ben ik dus ook behoorlijk druk mee in de weer. Je wilt dit toch graag oplossen voor je kleintje en dat ze blij en comfortabel zijn. Helaas hebben de ‘oplossingen’ waarvan we hoopten dat ze zouden helpen nog niet geholpen. Dit geeft toch een klein beetje stress. Je hebt de zorg voor je andere kind ook en die verdient net zo goed aandacht maar de ander wil je niet laten huilen. Met je partner wil je ook andere gesprekken voeren dan ‘wat zou het zijn’. Je wilt het allerbeste voor je baby en niet weten wat je moet doen geeft een rotgevoel plus je raakt moe en ben ik ook nog steeds herstellende wat niet zo vlot als ik zou willen. Morgen ga ik contact opnemen met een osteopaat en hoop ik weer wat verder te komen.

 

Niet veel grote nieuwtjes maar wel wat mij op dit moment bezig houd en waarom ik even mijn ritme moet vinden. Ik hoop op jullie begrip en als jullie tips hebben zijn deze natuurlijk meer dan welkom! Voor nu is mijn voornemen om weer lekker te gaan schrijven en mijn blog te laten groeien naar hoe ik het graag zou zien.

 

Veel liefs Cheryl

Please follow and like us:
No Comments
Previous Post
05/06/2017
Next Post
05/06/2017

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz

Enjoy this blog? Please spread the word :)