Persoonlijk

Zoektocht naar… Mezelf

persoonlijk

In deze blogpost deel ik mijn persoonlijke verhaal waarom en hoe ik opzoek ging naar mezelf. Waarom cherylgaatzen.nl er is en waarom ik het fijn vind om dit soort artikelen ook met jullie te delen.

Net als meerdere mensen heb ik ook een wat hobbelig verleden. Zo’n welbekend rugzakje. Toen ik een jaar of 20 zal het geweest zijn wilde ik dingen anders en dus het roer helemaal omgooien. Via toen een collega belandde ik bij zijn lieve vrouw. Zij was een soort medium. Door haar kwam ik weer dichter bij mezelf en in aanraking met spiritualiteit maar niet te zweverig en dat vond ik fijn. Ik leerde kennis maken met het tijdschrift ‘Happinez’ en d.m.v. rake interviews kreeg ik vaak eye openers over mezelf waardoor ik dingen anders begon in te zien. Best confronterend kan ik je vertellen maar het hielp me een heel stuk vooruit. Die lieve vrouw en collega werden uiteindelijk fijne vrienden en zij heeft nog een lang tijd groots bijgedragen in mijn groeiproces.

Een heleboel boeken verder lezen, en ik heb zelfs nog een Lifecoach bezocht raakte ik toch nog best vaak verstrikt in het ‘niet lekker in mijn vel zitten’. Op mijn 23ste leerde ik Bas mijn man kennen en woonden we na 6 maanden al samen in een lief huisje in de bollenstreek. Vrij kort daarna raakte ik helaas mijn toenmalige baan kwijt. Ik vond het heel moeilijk om aan mijn nieuwe situatie te wennen. 2 jaar daarvoor viel mijn ouderlijke gezinssituatie thuis uit elkaar en je vind een nieuwe manier van leven met de personen die al zo lang in je leven zijn. Samen sla je en nieuwe weg in, maar je kent elkaar door en door. Toen ik ging samenwonen vond ik dat dan ook best pittig.Je gaat ineens van een best wel druk gezin waar altijd wat te kakelen viel en een huis waar al je herinneringen liggen naar je eigen stek. Je moet ook die balans weer kunnen vinden met de persoon waarmee je gaat samenwonen. Bas is namelijk vrij rustig en ik was toendertijd vrij druk en aanwezig. Ik raakte dus mijn baan kwijt en zat ineens in een nieuw huisje en was vaak alleen. Dat vond ik erg confronterend want dan ga je alles bij elkaar piekeren. Uiteindelijk vond ik na 2 maanden gelukkig weer een baan.

Ik bleef zoeken naar mezelf, want daar had ik nog steeds alles behalve rust in. Bepaalde dingen die ik in het verleden naar mijn hoofd geslingerd had gekregen trok ik mij ontzettend aan en dat maakte mij enorm onzeker. Hierdoor kreeg ik een verkeerd soort bewijsdrang. Ik wilde een succesvol bedrijf opzetten want dan pas zouden de mensen mij zien en misschien wel tegen mij opkijken. Ik richtte me toen voornamelijk op de beauty industrie. Ik had een visagie diploma behaald en richtte keer op keer een klein beautysalonnetje in. Later heb ik ook nog een certificaat voor het zetten van wimperextensions behaald. Eind conclusie was dat deze bedrijfjes niet goed los kwamen. Ik kreeg zat kansen maar durfde niet te springen uit angst om te falen. Overal waren zag ik wel beren op de weg. Ik pakte alles in het begin groots aan en gebruikte hier ook veelvuldig Social media voor. Ik bedacht projectjes, schoot make up foto’s of bedacht korting of win acties en plaatste die op mijn Social media kanalen. Zodra mijn ‘bedrijf’ dan niet lukte omdat ik te bang werd als het goed liep of omdat ik er geen zin meer in had, gaf ik mezelf nog een paar extra kilo onzekerheid cadeau. Ik lachte de grappige opmerkingen van mensen uit mijn omgeving maar weg.

Uiteindelijk raakte ik zwanger en werd ik mama van Mitch. De eerste 5 maanden waren heel zwaar. Ik kon 5 maanden door een zenuwbeknelling na de keizersnede vrijwel niks en in deze periode kwam alles eruit. Ik had meer dan ooit een moeder nodig die er niet was.Ik kon mijn plek als mama niet goed vinden en was mega onzeker. Ik dacht steeds dat ik alles verkeerd deed. Ik zat veel binnen en piekerde me suf. Ik zat helemaal in de knoop met mezelf. Uiteindelijk was ik er klaar mee. Klaar met de ‘niet goed in mijn vel’ momenten, klaar met onzeker zijn, klaar klaar klaar!! Ik had een prachtige zoon gekregen en voor hem wilde ik niet zo’n voorbeeld zijn. Ik wilde hem niet laten opgroeien met zo’n onzekere moeder die overal angsten in ziet.

Vanaf toen ging ik de strijd aan. Ik durfde aan mezelf toe te geven dat ik bepaalde dingen meer over mijn schouder had gegooid dan daadwerkelijk verwerkt had. Deze dingen heb ik langzaam een plek kunnen geven. Ik heb kunnen accepteren dat moeders soms ook fouten maken en dat ik het als moeder hartstikke goed doe voor mijn kindje(s). Ik leer mezelf steeds meer te accepteren zoals ik ben. Dit lukt me steeds beter sinds ik mama ben geworden, maar ook doordat ik inspirerende boeken en blogs heb gelezen. Ik luister naar goede podcasts en probeer elke dag nog steeds te leren. Ik durf meer in het diepe te springen en te vertrouwen op mezelf. Dit is de reden dat ik met cherylgaatzen.nl ben begonnen. Ik zocht zo vaak herkenning en tips en nu deel ik ze zelf met jou.
Sharing is caring en met de tijd van nu met jaloersmakende Instagram accounts lijkt al snel alles perfect bij een ander, onthou dan dat bijna iedereen zichzelf heeft of nog steeds moet zoeken.

 

Veel liefs Cheryl

Please follow and like us:
No Comments
Previous Post
21/04/2017
Next Post
21/04/2017

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz

Related Posts

Enjoy this blog? Please spread the word :)